مهدکودک پاپیون
رشد گفتاری کودک

رشد گفتاری کودک از جمله مسائلی است که والدین به آن توجه خاصی دارند. اینکه کودکان در هر سنی باید بتوانند تا به چه حد از کلمات استفاده کنند، از جمله موضوعات اساسی رشد گفتاری کودکان است.

اصول اساسی زبان جزئی از ساختار مغزی همه کودکان است. یک کودک ناشنوا در همان سنی شروع به صدا در آوردن می کند که یک کودک شنوا، بنابراین می دانیم که تحریک شنوایی برای رشد زبانی ضروری نیست. برخی نظریه پردازان حتی بر این عقیده اند که یک «دستگاه فراگیری زبان» در جایی از مغز ما وجود دارد که زبان را اجتناب ناپذیر می نماید. زبان و گفتار ارتباط نزدیکی با هم دارند. می توانیم زبان را به عنوان اصطلاح کلی برای نمادهای کلامی و گفتار را به عنوان ابزار بیان آن تعریف کنیم. هر دو آنها بازتاب نیاز غریزی بشر به برقراری ارتباط هستند. این نیاز در کودکان بسیار خردسال که در پاسخ به ارتباط کلامی، بدن و دهان خود را به حرکت در می آورند، مشهود است. در شش هفتگی کودکی که با او صحبت می شود غالباً می تواند نوعی «گفتگو» را انجام دهد، زیرا یاد گرفته است که صداها، اداها، و اطوار جسمانی همیشه و بدون استثنا سبب می شوند فردی که کودک با او «گفتگو» می کند پاسخ دهد.

 

حتماً بخوانید: سرشت کودک

 

ما میل و توانایی اطفال خردسال برای تقلید کردن را دست کم می گیریم. اگر زیاد با کودک صحبت کنیم، او حتی در سن هشت هفتگی شروع به تقلید از صداها می کند، و به این ترتیب اولین قدم عمده به سوی فراگیری گفتار را بر می دارد. در نتیجه والدین باید کودکان خود را با استفاده از صحبت کردن، آواز خواندن، شعر، بیان وقایع، و گفتگوهای خاص با او، با گفتار احاطه کنند. تکیه کردن روی کلمات، استفاده از آهنگ در کلام، و تکرار صداهای ساده به مغز کودک کمک می کند میلیونها پیوند عصبی لازم برای رشد گفتاری را بسازد.

ما این را نیز می دانیم که در تمام طول زندگی، زبان ارتباط تنگاتنگی با عواطف دارد. کودکانی که از محبت نامشروط برخوردارند و زیاد در آغوش گرفته می شوند، نسبت به آنهایی که محبت آشکار به آنها ابراز نمی شود، شانس بیشتری برای یادگیری زبان دارند. گفتگو کردن یک بازی است که بچه ها انجام دادن آن را دوست دارند. قواعد این بازی را از روز اول تولد به کودک خود بیاموزید تا زندگی هر دوی شما بسیار بهتر شود.

 

حتماً بخوانید: قشقرق (بهانه گیری) کودکان

 

والدین چگونه می توانند به رشد گفتاری کودکان خود کمک کنند؟

در زمینه رشد زبانی و کلامی کودک، والدین بی نهایت اثرگذار هستند. کودکان نوع کلمات و گفتاری را که از اطرافیان می شنوند، الگو و نمونه خود قرار می دهند. گفتگو با کودکان و کتاب خواندن برای آنان، نمونه های خوبی را که کودکان برای رشد بهینه گفتار نیاز دارند در اختیارشان قرار می دهد.

اغلب کودکان سه ساله صحبت کردن را بسیار دوست دارند. والدین می توانند فعالانه و به عنوان شنوندگانی صبور و پرحوصله که در دسترس کودک قرار دارند، در راه رشد باورها و نگرشهای شخصی به او کمک کنند. این امر یعنی تبادل ایده ها و اندیشه ها به جای امر و نهی. در صورت ممکن نظر کودک را جویا شوید و با دقت به پاسخ او گوش دهید. توجه بزرگسال عزت نفس کودک را ارتقا می بخشد. کودک در چنین حالتی با خود می اندیشد؛ «اگر یک بزرگسال واقعا به من گوش می دهد، پس حتما مهم هستم!»

پرسیدن به رشد مهارت های اندیشیدن انتقادی کودکان کمک می کند. سعی کنید پرسش ها به گونه ای که بیش از یک پاسخ بله یا خیر داشته باشند مطرح شوند. پرسیدن این سؤال که «کدام قسمت از داستان را دوست داشتی؟» بیشتر از پرسیدن «داستان را دوست داشتی؟» اطلاعات به دست می دهد. هنگام قصه گویی و داستان پردازی کودکان، پرسش هایی مانند، «بعداً چه شد؟» و «آیا می توانی بیشتر برایم شرح بدهی؟» به آنها کمک می کند که روی جزئیات تمرکز کنند و توالی داستان را حفظ نمایند.

جمله ای مانند «بعد از آن چه احساسی داشتی؟» به کودکان خاطرنشان می کند احساساتشان را تشخیص دهند و آنها را به صورت شفاهی و گفتاری، و نه به شکل فیزیکی، ابراز کنند.

 

حتماً بخوانید: روابط اجتماعی کودک

 

لکنت زبان کودک

فقدان سلامت گفتار یا لکنت زبان، نوعی مشکل تکلمی است که در اواسط چهارسالگی مشاهده می شود. لکنت زبان ممکن است تکرار تمام کلمه، بخشی از آن یا حتی تکرار تمام عبارت و جمله باشد. کارشناسان عقیده دارند تنظیم و تدوین ذهنی کلمات سریعتر از ابراز و بیان عملی و واقعی آنها توسط کودک، علت ایجاد لکنت زبان در این سن است. مشکلات احساسی و روانی علت این نوع لکنت زبان نیست، اگرچه استرس و فشار روانی ممکن است موجب تشدید آن شود.

لکنت زبان و فقدان سلامت گفتاری عادی بیش از دو الی سه ماه به طول نخواهد انجامید و الزاماً همه روزه مشاهده نخواهد شد. در طول این دوره، وظیفه والدین ایجاد فضایی قابل پذیرش برای ابراز احساسات است. در طی این دوره والدین باید آرامش خود را حفظ کنند و در مقابل وسوسه دخالت در تلاش کودک برای یافتن کلمه و قراردادن کلمه در اختیار کودک، مقاومت نمایند؛ زیرا این امر موجب خدشه دار شدن اعتماد به نفس کودک می گردد. در چنین حالتی آرام کردن کودک، تمرین کلمات مورد نیاز یا شروع مجدد جمله، موجب کاهش لکنت زبان نمی شود. از آنجا که لکنت زبان غیرارادی است، تنبیه با تأیید نکردن کودک در این مورد مؤثر نخواهد بود. یکی دیگر از راه های ایجاد محیطی دیگر است. حمایت کننده، جلوگیری از تمسخر و ریشخند شدن کودک توسط فرزندان بروز رفتارهای مشخصی، نشان دهنده نوع جدی تری از لکنت زبان است. چنانچه کودک بسیار خجالتی و کمرو شود، از صحبت کردن اجتناب کند، قیافه درهم بکشد و اخم نماید یا حرکت های پی درپی و مکرر صورت (تیک های عصبی) همراه با لکنت زبان از خود بروز دهد، بررسی جدی و کامل پزشکی و نیز ارزشیابی زبانی و گفتاری ضروری است. در صورتی که لکنت زبان بیش از شش ماه به طول انجامد، باید به صورت جدی تری مورد بررسی قرار گیرد.

 

حتماً بخوانید: رشد شخصیتی کودک

 

رشد دیرهنگام زبان آموزی

اگرچه توانایی های زبانی در کودکان دارای طیف وسیعی است اما، تمام کودکان باید دارای ملاک های معینی نیز باشند.

کودک سه ساله باید بتواند جمله هایی با حداقل سه کلمه ادا کند، باید قادر به درک یک داستان ساده باشد و بالاخره بیش از ۷۵٪ گفته های او باید برای افراد بزرگسال خارج از محدوده خانواده، قابل درک باشد.

جمله هایی که کودک چهارساله ادا می کند باید شامل بیش از پنج کلمه باشند، باید خودش را «من» خطاب کند، به داستان های بیشتری گوش دهد، بتواند داستان ساده ای را تعریف کند، کارهایی را که در عکس ها و تصاویر نشان داده می شود، بشناسد. نام و نام خانوادگی، سن و خیابان محل سکونت خود را بداند و گفته هایش برای افراد خارج از محدوده خانواده بلافصل، کاملا واضح و قابل درک باشند.

کودک فاقد این ویژگی ها باید توسط پزشک متخصص کودکان معاینه و سپس برای ارزیابی و معاینات کامل، مثل آزمایش شنوایی، به متخصص گفتار درمانی و سایر افراد و پزشکان متخصص ارجاع داده شود. قسمت اعظم رشد زبانی در چند سال اولیه زندگی رخ می دهد. به همین دلیل دریافت زود هنگام کمک، کودک را قادر به بهره برداری هر چه بیشتر از این سال های بحرانی اولیه می سازد.

 

حتماً بخوانید: اضطراب کودکان

 

البته در مسیر دریافت کمک مناسب و صحیح مشکلاتی وجود دارد گاهی والدین به امید برطرف شدن خود به خودی مشکل، آن را نادیده می انگارند. آنها به اشتباه، از داستان هایی که درباره کودکان دیگر شنیده اند و بهبود آنان به مرور زمان اطمینان خاطری بیهوده می یابند یا بر اثر احساس گناه، خجالت و ترس از اینکه فرزندشان را عقب مانده بنامند، دیرتر نزد متخصصان می روند.

مواجه شدن با مشکلی که رشد کرده و پیچیده شده، دشوار است، اما والدین باید به خاطر داشته باشند که کودک، برای پیشرفت، به آنان وابسته است. با پزشک متخصص کودکان مشاوره کنید و با یکدیگر همکاری نمایید تا راهکار بهتری برای درمان و ارزیابی این بیماری بیابید.

مشاهده رشد مهارت زبانی کودک سه ساله یکی از لذت های بی نظیر سال چهارم زندگی کودک برای والدین است.



مهدکودک پاپیون
مهد کودک و پیش دبستانی تخصصی دو زبانه
شماره تماس:
88368400
88079672
88361126
آدرس:
شهرک غرب - خیابان ایران زمین
خیابان گلستان جنوبی - پلاک 20
شبکه های اجتماعی:
کلیه حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به مهد کودک پاپیون میباشد.
[ طراحی وب سایت و سئو | امپریال برند]