مهدکودک پاپیون
قشقرق (بهانه گیری) کودکان

قشقرق یا بهانه گیری از جمله معضلاتی است که والدین حتماً با آن رو به رو خواهند شد. حتی سربه زیر ترین کودکان نیز در دوره ای بسیار بهانه گیر می شوند و قشقرق به پا می کنند. از این رو والدین باید رفتار مناسب را در این موقعیت ها یاد بگیرند که در این مقاله به این موارد اشاره می کنیم.

پرهام و مادرش پس از یک خرید طولانی صبحگاهی به طرف صندوق فروشگاه بزرگ می رفتند. پرهام در حالی که به یک بسته بزرگ آدامس بادکنکی صورتی رنگ اشاره می کرد با صدای بلند گفت: «من از آن ها می خواهم.» مادر پرهام به آرامی به پسرش یاد آوری کرد که آدامس بادکنکی برای سلامتی مضر است. اما پرهام با صدای بلندتری جواب داد «من می خواهم» و شروع کرد به گریه کردن و لگد زدن. مادر پرهام بسته ای چوب شور به او داد ولی پرهام آن را به زمین پرت کرد. صورت پرهام برافروخته و پوشیده از اشک بود. مو های مشکی رنگش هم از عرق خیس شده بود. مادر پرهام احساس کرد که توجه تمام مشتریان فروشگاه به طرف آن ها جلب شده است. مطمئناً همه آن ها از دیدن این نمایش واقعی بیش از مجلاتی که در پیشخوان فروشگاه وجود داشت، لذت می بردند.

سه سالگی، آخرین سالی است که کودکان قشقرق به پا می کنند. والدین می توانند انتظار داشته باشند که در چهارمین سال زندگی با قشقرق های کمتری از طرف کودک مواجه خواهند شد.

 

حتماً بخوانید: پرورش کودک هنرمند

 

قشقرق چیست؟

قشقرق بیان درماندگی است. انتظار می رود بزرگسالان درماندگی خود را از طریق کلامی بیان کنند. فرد بزرگسال ممکن است بر سر راننده بی توجهی که در بزرگراه جلویش پیچیده است فریاد بزند یا به کارخانه ای که جوراب هایش با یک بار پوشیدن، پاره می شوند نامه تندی بنویسید. اما کودکان، که هنوز در استفاده از زبان به مهارت کافی دست نیافته اند، ممکن است به روش های فیزیکی برای بیان نظراتشان دست بزنند. این نکته به ویژه در مورد بحران ها صادق است که نتیجه آن، گریه کردن، لگد زدن، بیقراری و جیغ کشیدن است که مجموعاً تحت عنوان قشقرق شناخته می شوند.

 

حتماً بخوانید: خودباوری کودک

 

پیشگیری از قشقرق

روش مطلوب برخورد با قشقرق پیشگیری از آن است. والدین می دانند که چه موقعیت هایی ممکن است به تعارض بینجامد. با پیش بینی و برنامه ریزی خلاقانه حداقل می توان از بروز برخی از قشقرق ها جلوگیری کرد.

به همراه آوردن خوراکی قابل قبول به فروشگاه موجب می شود که کودک کمتر به وسیله غذاهای غیر مغذی تحریک شود. فروشگاه هایی وجود دارد که در محل صندوق آن ها شیرینی و آدامس وجود ندارد. در زمین بازی، مطلع کردن کودک، پنج دقیقه پیش از زمان رفتن، به او این فرصت را می دهد که بازیش را تمام کند. از برخی موقعیت ها به طور کلی باید اجتناب کرد. بیشتر کودکان آن قدر از خودگذشتگی ندارند که به یک فروشگاه اسباب بازی بروند و تنها هدیه ای برای دیگری بخرند.

 

حتماً بخوانید: اتاق کودک

 

انواع قشقرق

در واقع دو نوع قشقرق وجود دارد: قشقرق ناشی از خشم و عصبانیت و قشقرق دغلکارانه.

این دو نوع قشرق علت های متفاوتی دارند و باید به آن ها پاسخ های متفاوتی نیز داده شود.

 

قشقرق ناشی از خشم و عصبانیت

مورد ستایش نمونه ای از این نوع قشقرق است. او شادمانه شروع به درست کردن ساختمان پیچیده ای از مکعب ها کرد. اتفاقی که در این سن مکرر رخ می دهد، فراتر رفتن خواسته های کودک از توانایی های اوست. هنگامی که کودک نتواند با دست هایش آنچه را در نظر دارد انجام دهد، خشمگین می شود. روش ثابت و مشخص برخورد کودک با ناامیدی، تلاش در جهت از بین بردن منبع آن است. این همان کاری است که ستایش انجام داد. او ساختمان را خراب کرد و حتی تلاش کرد خود مکعب ها را نیز از بین ببرد و نیاز داشت که از نشانه های شکستش خلاص شود.

 

حتماً بخوانید: روابط اجتماعی کودک

 

قشقرق های دغلکارانه

قشقرق دغلکارانه موضوع کاملاً متفاوتی است. این نوع قشقرق ها معمولاً در زمينه اختلاف خواسته های فرد مراقب و کودک به وجود می آیند. برای مثال، پدر یا مادر می خواهند پارک را ترک کنند و کودک با آن مخالف است. حالت دیگر این است که کودک پیش از شام بستنی می خواهد ولی والدین فکر می کنند که این کار درست نیست.

قشقرق های دغلکارانه در حین پیشرفت های رشد طبیعی نیز به وجود می آیند. کودک به تمایلات، باور ها و عقایدش افتخار می کند و تلاش می کند در کنش های متقابلش با بزرگتر ها از آن ها دفاع کند. زمان هایی پیش می آید که او دیگر توانایی ندارد تا به صورت کلامی آن ها را بیان کند. گریه شدید و مداوم، لگدزدن و جیغ زدن جای کلمات را می گیرند. پرهام این روش را به کار برد تا مطمئن شود که مادر به شدت اشتیاق او به داشتن آدامس پی برده است.

 

حتماً بخوانید: اختلال بیش فعالی در کودکان

 

کنترل قشقرق های ناشی از خشم

ابراز همدردی با کودکی که از ناتوانیش در انجام یک وظیفه خاص احساس ناکامی می کند، آسان است. مربی مهدکودک ستایش، با شنیدن سروصدای ستایش، خطاب به او گفت: «گاهی واقعا سخت است که مکعب ها را آنجا که دلت می خواهد بگذاری.» سپس دست هایش را از هم باز کرد و ستایش را مهربانانه در آغوش گرفت تا هق هق گریه اش فرو نشست. او گفت: «به نظرت چطوره که به من کمک کنی تا برای عصرانه آب میوه آماده کنیم؟» ستایش لبخند زد و سرش را تکان داد و سپس دو نفری دست در دست هم رفتند که آب میوه آماده کنند. مربی ستایش موقعیت را به گونه ای مطلوب اداره نمود. او با صحبت هایش به ستایش آرامشی کلامی و با در آغوش گرفتن، به او آرامش جسمانی بخشید و ناکامی ستایش را به رخ نکشید و در مورد روش درست قرار دادن مکعب ها سخنرانی نکرد. مربی مهد کودک به ستایش پیشنهاد کرد که برای درست کردن مجدد برجی از مکعب ها، به او کمک کند چرا که متوجه شد که ستایش برای مدتی با مکعب ها هیچ کاری ندارد.

پس از آرام شدن ستایش، خانم مربی باز هم او را در کنار خود نگاه داشت و به کاری مشغول کرد که احساس توانایی را به او برگرداند. بعداً در همان روز فرصتی برای جمع آوری مکعب ها از گوشه اتاق پیدا خواهد شد.

 

حتماً بخوانید: ترس کودک از مهد کودک

 

کنترل قشقرق های دغلکارانه

کنترل قشقرق های دغلکارانه اندکی دشوارتر است. مهم ترین چیز برای یک بزرگسال آرام ماندن است. این کار چالش بزرگی است چرا که فرد بزرگسال باید بر احساساتی چون خشم و تحقیر شدن خود سرپوش بگذارد و علاوه بر آن یک کودک غیرقابل کنترل را نیز اداره کند.

چیزی که برخی از والدین را ناراحت می کند کم ظرفیت بودن کودک است. رویکرد «این کار را نکن چون من می گویم» با رشد استقلال کودک مغایرت پیدا می کند. باید راه های ملایم تری برای پرداختن به تعارض ها اتخاذ شود. راه حل های مناسب هم با افزایش تجربه والدین و هم با روح در حال رشد کودک سازگاری پیدا می کنند.

اولین قدم این است که متوجه شویم کودک در چه مرحله ای از قشقرق قرار دارد. اگر قشقرق در مراحل اولیه است می توان از روش پرت کردن حواس استفاده کرد. ممکن است موضوعی واقعاً احمقانه، توجه کودک را منحرف کند. «وای، مثل اینکه پرنده بزرگی را توی آن قسمت دیدم. بیا برویم و بگیریمش.»

وقتی قشقرق به اوج می رسد، برای پرت کردن حواس دیر شده است. زمانی که مادر پرهام تلاش کرد حواس او را با ترفند چوب شور پرت کند، آن قدر دیر شده بود که پرهام حتی نیم نگاهی نیز به آن نینداخت. در این لحظه، مفیدترین راهکار، بی توجهی به قشقرق، ضمن اطمینان داشتن از ایمنی کودک است. کودک با درک بی توجهی و قانع کننده نبودن رفتارش، آن را متوقف خواهد کرد.

بی توجهی به قشقرق ممکن است دشوار باشد. برای آرام شدن، تلاش کنید منظره ای آرام و دلنواز را به دور از قفسه های فروشگاه بزرگ، در خاطر مجسم کنید. به خاطر داشتن این نکته حائز اهمیت است که تماشاگرانی که به این جنجال نگاه می کنند، خود نیز تجربیات مشابهی داشته اند.

راهکار دیگر، دور کردن کودک از چیزی است که عامل به وجود آمدن قشقرق شده است. کودک وقتی متوجه شود که از این راه نمی تواند چیزی به دست بیاورد آرام می شود. این راهکار به ویژه در مورد قشقرق در فروشگاه اسباب بازی مفید است. البته این راه حل در مورد قشقرق در فروشگاه مواد غذایی تقریبا غیرممکن و غیر عملی است، چرا که هیچ کس حاضر نیست اجناس فهرست خریدش را که یک ساعت به جمع آوری آن ها پرداخته است، رها کند و در فرصتی دیگر خرید را انجام دهد.

گاهی والدین کودک را کتک می زنند و عقیده دارند که این کار موجب شوکه شدن کودک و دست کشیدن از رفتارش می شود. ممکن است پدر یا مادر کودک را به دلیل عصبانیت کتک بزنند. کتک زدن فقط رفتار کودک را تشدید می کند. دیدن منظره پدر یا مادری که کنترلش را از دست داده، برای کودکی که خود نیز کنترلش را از دست داده، وحشت آور است. در نتیجه کودک حتی بیشتر گریه می کند. این کار زیان آور نیز هست، زیرا کودک باید یاد بگیرد که چگونه تعارضاتش را از طریق کلامی و نه فیزیکی حل کند. رفتار والدین باید الگوی مناسبی برای رفتار کودک باشد. ارائه چیزی که کودک درخواست می کند نیز نوعی فریب است. مادر پرهام فکر کرد: «خوب، یک بسته آدامس چه اهمیتی دارد؟» والدین باید از پیامی که این کار به کودک می دهد آگاه باشند. این کار به کودک نشان می دهد که با قشقرق به پا کردن می تواند به چیزی که می خواهد برسد. در نتیجه کودک این حربه را یک راهکار تضمین شده تلقی می کند و آن را ادامه می دهد.



مهدکودک پاپیون
مهد کودک و پیش دبستانی تخصصی دو زبانه
شماره تماس:
88368400
88079672
88361126
آدرس:
شهرک غرب - خیابان ایران زمین
خیابان گلستان جنوبی - پلاک 20
شبکه های اجتماعی:
کلیه حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به مهد کودک پاپیون میباشد.
[ طراحی وب سایت و سئو | امپریال برند]