مهدکودک پاپیون
اختلال بیش فعالی در کودکان

بیش فعالی کودکان یکی از رایج ترین اختلالاتی است که در سنین کودکی گریبانگیر کودکان و والدین می شود. علائم اختلال بیش فعالی در کودکان آنقدر سرسام آور است که والدین را عاصی می کند.

امروزه بسیاری از مادران و پدران از شیطنت بسیار زیاد کودکانشان شکایت دارند. آنها اظهار می دارند که فرزندشان مرتب در حال حرکت و فعالیت است و نوعی حالت بی قراری و نا آرامی در او مشاهده می کنند. آنها علت این فعالیت بیش از اندازه را نمی دانند و مرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می دهند. این کودکان بعضاً مورد انتقاد و تنبيه بسیار زیاد قرار می گیرند. عده ای از پدر و مادرها کنترل خود را از دست می دهند و این کودکان را به شدت کتک می زنند یا آنها را تهدید می کنند.

 

حتماً بخوانید: اضطراب کودکان

 

تعریف بیش فعالی کودکان

اختلال (ADHD) یا بیش فعالی، یکی از متداول ترین اختلال های دوران کودکی است که میزان مراجعه به مراکز درمانی به علت آن، از تمامی اختلال های دیگر بیشتر است.

امروزه این اختلال به دلایل گوناگون مورد توجه دانشمندان و پژوهشگران قرار گرفته است. اختلال ADHD یا بیش فعالی، مجموعه علائمی است با محدودیت میزان توجه که با سطح رشد فرد ناهماهنگ است و به ضعف تمرکز، رفتار ناگهانی و بیش فعالی منجر می شود. مشخصه اصلی این اختلال وجود الگوی پایدار فقدان توجه یا بیش فعالی - تکانشگری است که در مقایسه با افرادی که در همان سطح از رشد قرار دارند شدیدتر است. برای برآورده کردن ملاک های تشخیص، این اختلال باید حداقل ۶ ماه تداوم داشته باشد و در محیط خانواده (خانه و مدرسه) وجود داشته باشد و در عملکرد اجتماعی و تحصیل اختلال ایجاد کند همچنین قبل از ۷ سالگی نشانه وجود داشته باشد.

از هر یکصد کودک پنج کودک می توانند به اختلال بیش فعال مبتلا باشند و همچنین در سنین دبستان شیوع این بیماری در پسران ۹ درصد و در دختران ۴ درصد می باشد.

 

حتماً بخوانید: هوش هیجانی کودکان

 

علت بیش فعالی کودکان

در دومین چاپ دفترچه تشخیص بیماری های روانی انجمن روانپزشکی آمریکا (DSM) این بیماری در زیرگروه اختلالات کودکان با اصطلاح واکنش بیش فعالی جنبی به عنوان یک طبقه تشخیص مطرح شد.

تحقیقات ویرجینیا داگلاس در کانادا این عقیده را به وجود آورد که هسته اصلی مشکل این کودکان نقص در نگهداری توجه کنترل تکانه ها و نوسان برانگیختگی است. تا فعالیت بیش از حد، این پژوهش ها باعث شد که در چاپ سوم دفترچه آماری تشخیص بیماری های روانی، نام این بیماری به اختلال نقص توجه تغییر یابد.

حدود سه دهه است که اختلال بیش فعالی با سه نشانه اصلی تعریف می شود. این سه نشانه عبارتند از کمبود توجه، بیش فعالی و تکانشگری. این ویژگی ها امروزه به دو مورد کاهش پیدا کرده اند: بیش فعالی و تکانشگری. علت حذف ویژگی نارسایی توجه آن است که نتایج پژوهش های متعدد نشان داده اند که این کودکان برخلاف تصور قبلی، به طور اساسی دارای کمبود توجه نیستند. بلکه کمبود توجه در آنان، اختلالی ثانویه است.

بیش فعالی نیز از موضوع های مورد علاقه پژوهشگران بوده است. این ویژگی آشکارترین رفتار این کودکان است. به ترتیبی که معمولا والدین آن را به عنوان نخستین مشکل کودک ذکر می کنند با این حال، برخی از یافته ها نشانگر آن است که میزان جنب و جوش در این کودکان از حد عادی بیشتر نیست. اما منظور از تکانشگری چیست؟

رفتار تکانشگری را اینگونه توصیف می کنند:

  • ناتوانی در کنترل، بازداری و جلوگیری از عمل
  • عمل بدون تفکر، تأمل و ملاحظه
  • عمل بدون پیش بینی، برنامه ریزی و توجه به پیامدهای آن
  • احساس عمل آنی و خود به خود

 

حتماً بخوانید: ترس کودک از مهد کودک

 

نکات مهم در مورد بیش فعالی کودکان

۱- بیش فعالی شایعترین اختلال جاری و دیرینه روان پزشکی کودکان است و در پسران دو تا سه برابر بیشتر از دختران می باشد.

۲- بیشتر وقتها بیش فعالی تا سن جوانی و بزرگسالی تداوم می یابد. چنانچه کمبود توجه و بیش فعالی کودک درمان نگردد، به احتمال زیاد مشکلاتی را در مدرسه در پی دارد و به احتمال بیشتر برای همکلاسان او که مشکل بیش فعالی ندارند، سبب به وجود آمدن مسائل رفتاری می شود که می تواند آنها را در معرض خطر رفتاری و کرداری قرار دهد. خطر برای خود بیمار و جامعه، و به این ترتیب، در نهایت از دید قانون.

۳- بیش فعالی کشف جدید نیست و استفاده از دارو برای درمان بیش فعالی نیز کار تازه ای نمی باشد.

۴- این احتمال وجود دارد که  بیش فعالی به گونه ژنتیکی انتقال یابد بدین معنی که می تواند به گونه ای اختلال ارثی باشد. چگونگی دقیق آن که چه روی می دهد شناخته نشده ولی می تواند به عنوان یک عملکرد متفاوت ساختاری یا شیمیایی در مغز باشد.

۵- بیش فعالی اغلب همراه با دیگر اختلالات روی می دهد. رایج ترین آنها اختلال یادگیری و اختلال رفتاری است مانند اختلال نافرمانی تقابلی و اختلال سلوک.

۶- به دو علت تشخیص و درمان هر چه سریعتر بیش فعالی مهم است. نخست این که درمان به کسی که اکنون در سن کودکی است کمک می کند. چنانکه کودک دروس خود را هر چه آسانتر در مدرسه فرا گیرد. به او کمک می شود تا از ناراحتی و اضطراب و فشارهای روحی ناشی از مشکلات آموزشی دور بوده و از مورد تنفر بودن دیگر کودکان و درگیری با پدر و مادر در امان باشد. دوم آن که درمان زودتر می تواند خطر مسئله رفتاری بیش فعالی کودکان را که به احتمال زیاد، تا دوران بزرگسالی تداوم می یابد کاهش دهد.

۷- تشخيص بیش فعالی در کودکان بر اساس سابقه دقیق مادر و پدر یا دیگر افرادی که در پرورش کودک سهیم هستند، گفتگو با آموزگاران و دیگرانی که با کودک سر و کار دارند و مقیاس های سنجش که در توصیف وجود و شدت نشانه ها به کار می رود، صورت می گیرد. تشخیص بیش فعالی در بزرگسالان می تواند بر پایه گفته های خود فرد و کسی که به شخص بزرگسال نزدیک است - همسر یا دوست باشد.

۸- هیچگونه آزمایش ویژه روانشناسی یا آزمایشگاهی برای تعیین این که کودکی بیش فعالی دارد یا نه جود ندارد. و تشخیص در گفتگو با بیمار، پدر و مادر و مقیاس های سنجش صورت می گیرد. گرچه آزمایش ویژه ی روانشناسی آزمایشگاهی نمی تواند تشخیص دهنده ی بیش فعالی باشد اما تست هایی به منظور تشخیص اختلال یادگیری وجود دارد. تست های بهره ی هوش و انجام تست هائی در خواندن، هجّی کردن و محاسبه کردن.

۹- در بسیاری موارد دارو می تواند مسائل زیادی از بیش فعالی را در کودکان، جوانان و بزرگسالان کاهش داده و در بعضی مواقع ازبین ببرد. درمان با دارو می تواند در ۷۰ درصد کودکان در سنین مدرسه ای و حداقل ۶۰ درصد بزرگسالان دارای بیش فعالی نتیجه ای بسیار سودمند داشته باشد. نکته مهم در مورد داروهای مصرفی برای درمان بیش فعالی این است که مصرف آنها در دوز تجویز شده برای بیماران بیش فعالی اعتیاد آور نیستند. حتی اگر درمان، شفابخش هم نباشد، از نشانه های بیش فعالی می کاهد. در پزشکی چنین مواردی غیر معمول نیست. به عنوان مثال، انسولین بیماریهای قند را شفا نمی بخشد اما می تواند مبتلایان به بیماری قند را قادر به سوخت و ساز هیدروکربونها نماید، همچنین داروهای ضد تشنج بیماری صرع را درمان نمی کنند. اما از حملات صرع جلوگیری می نماید.

۱۰- درمان روانپزشکی بیش فعالی می تواند هم برای کودکان و هم بزرگسالان کمک زیادی باشد تغییرات در برنامه های تربیتی کودک می تواند پدران و مادرانی را که با کودک مبتلا به بیش فعالی سر و کار دارند یاری دهد. آموزش جبرانی (کلاس های آموزشی خصوصی یا کلاس های آموزش تک درس) نیز می تواند برای کودکانی که اختلالات یادگیری نیز دارند سودمند باشد. در حال حاضر این روش  های درمان با بررسی گسترده هماهنگ با راهنمایی انستیتوهای ملی بهداشت روان، مورد ارزیابی است.

۱۱- در بزرگسالی دارو مؤثر است و بررسی ها نشان داده اند که درمان هایی مانند زوج درمانی و درمان از طریق آموزش روان شناختی می توانند یاری دهنده باشند. گونه های دیگر درمان (مانند گروه درمانی) مورد ارزیابی قرار گرفته اند.



مهدکودک پاپیون
مهد کودک و پیش دبستانی تخصصی دو زبانه
شماره تماس:
88368400
88079672
88361126
آدرس:
شهرک غرب - خیابان ایران زمین
خیابان گلستان جنوبی - پلاک 20
شبکه های اجتماعی:
کلیه حقوق این وب سایت محفوظ و متعلق به مهد کودک پاپیون میباشد.
[ طراحی وب سایت و سئو | امپریال برند]